เรื่องเล่าจากวันก่อน ๆ
ทำให้อยากกลับไปหาอดีตเสมอ...
.......... ......... .........
-ความเดิม-
ได้ไปรับน้องที่ระยองกับเพื่อน ๆ ใหม่(สมัยนั้น)
เป็นเพื่อนซี้จนถึงปัจจุบันนี้
......... .......... ..........
สาย ๆ ของวันที่สอง
ผมกับเพื่อน ๆ ได้นั่งคุยกันอยู่ริมชายหาดแสนสบาย
ก็ได้สั่งไรมาทานกันเรื่อยเปื่อย เท่าที่จำได้ ก็มีส้มตำ ไก่ย่าง ไอติม โรตี
และขนมอีกมากมาย ที่พวกพี่ ๆ จัดหามาจากกรุงเทพ
การนั่งริมชายหาด ที่พูดถึงชิวิตเด็กมอปลาย สามารถทำให้ความสัมพันธ์
มันกระชับขึ้นมากมาย...
หลังจากนั้น ก็เป็นมื้อเที่ยง ข้าวผัดกับแกงจืดไรไม่รู้ อร่อยสูด ๆ เหอ ๆ
ด้วยความโชคดีที่เราทานกันเรียบร้อยแล้ว เลยนั่งดูคนอื่นเฉย ๆ
พอตกบ่าย กิจกรรมที่พวกพี่ ๆ ก็อุบัติขึ้น คือการชิงธงนั่นเอง
เท่าที่จำได้คือการที่รุ่นน้องวิ่งไปเอาธงมาจากรุ่นพี่ เป็นฝูง ๆ
จากเหตุการณ์นี้ นี่เอง ที่ทำให้เราได้ซึ้งงใจ อิอิ
คือด้วยความที่ใส่รองเท้าแตะมันก็เลยเหยียบโดนเศษหิน
เลือดสาด (ความจริงไม่ได้สาดขนาดนั้นหลอก เลือกไหลซิบ ๆ)
ก็ได้ ออย กับ นุ้ย มาทำแผลให้ (ลัลล้า~)
ตอนทาแอลกอฮอร์แสบสุด ๆ แต่ก็ยิ้มได้ ฮ่า ๆ
...หลังจากทำกิจกรรมเสร็จ พวกพี่ ๆ ก็ให้ไปอาบน้ำกัน แล้วออกมาเจอกัน
ที่ริมหาดเช่นเดิม เราก็แยกไปอาบน้ำแต่เผลอทำแผลเปียก(ด้วยความตั้งใจ)
พออาบน้ำเสร็จก็ออกมาชายหาด เจอออยอยู่คนเดียว เพราะว่าเพื่อน ๆ
อยู่ในห้อง
เราก็เลยบอกว่า "แผลมันเปียกอ่ะ ช่วยทำมห้ใหม่ได้เปล่า"
"ได้สิ ไม่เห็นเป็นไรเลย" พอเค้าทำเสร็จก็นั่งคุยกันรอเพื่อนไปเรื่อย ๆ
พอกลุ่มเพื่อนเราออกมามันก็แซว เหอ ๆ เลยต้องฟอร์มไปหาน้ำมาแจก
หลังจากเอาน้ำมา ก็นั่งคุยกันสนุกสนานเหมือนเดิม
(ก็มันไม่มีไรทำนี่หว่า)
พอมื้อเย็นคราวนี้มีพี่ ๆ บันฑิต (เขียนถูกเปล่าหว่า) มา
อาหารมื้อเย็นวันนั้นมันก็เลยดีพอสมควร จำได้ว่า พวกพี่ ๆเค้ารวมเงินกันซื้อ
อาหารทะเลมาเลี้ยงเลยหล่ะ
หลังจากทานอาหารเสร็จ ก็ฟังรุ่นพี่เค้าเล่าประสบการณ์โดบแบ่งเป็นฐาน ๆ
พอดึก ๆ ก็เริ่มทำพิธีบายศรี (ได้สายสิญมามัดใหญ่)
เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันนอน...
-เช้าวันที่สาม-
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่อยู่ที่ทะเล พอหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จก็ต้อง
แยกย้ายกันเก็บของขึ้นรถทัวร์กลับกรุงเทพ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าขากลับ
เราจะนั่งกลับกับใคร...
เหอ ๆ นั่งกันแถวกลาง ๆ นั่งกับไอ้ตั้มนี่เอง โฮกกก...
นั่งรถห้าหกชั่วโมงอแหนะกว่าจะถึงกรุงเทพ ขากลับก็แวะซื้อของที่
จุดพักรถมอเตอร์เวย์ เพื่อน ๆ หลับกันหมด เลยเรียกออยลงมากิน แม็ค
เพราะว่าพี่เค้าให้พักตั้งครึ่งชั่วโมงเลยไม่รู้จะไปไหนเลยจบที่แม็ค
หลังจากนั้นก็พากันขึ้นรถ กลับกรุงเทพ
มาถึงที่หอก็ประมาณ ห้าโมง หกโมง อ่ะ (ฟ้ามึด)
แล้วก็แยกย้ายกัน ยางคนก็กลับบ้าน บางคนก็อยู่หอ
แต่เรากับเพื่อน ๆ อยู่หอ เพราะว่าบ้านอยู่ไกล ๆ กันทั้งนั้น
แล้วอีกอย่างวันรุ่งขึ้นก็มีเรียน
ก็เลยเดินกันกลับเข้าหอ โดยไปส่งเพื่อนที่หอหญิงก่อน
ก่อนลา ก็เลยบอก "ออย" ว่า ไว้ว่าง ๆ ไปทานไอติมกันนะ
เค้าก็ทำหน้า งง งง
ก็เลยบอกไปว่า นุ้ย กับ แป้งด้วยนะ
สรุปว่าตกลง...
เราก็เดินกลับหอไปกับเพื่อน ๆ
นอนอืด เนื่องด้วยไปทะเลไม่ค่อยได้นอน มัวแต่เล่นกันกระจาย
หลับตั่งแต่สองทุ่มตื่นอีกทีเจ็ดโมงเช้า แล้วก็ออกไปเรียน
ดีที่พวกเรามีเรียนกันแค่ครึ่งวันเช้า ตอนบ่ายเลยได้ไปกินไอติมที่สยาม
ไปกันทั้งหมดเก้าคน เหอ ๆ ถล่มสยาม
นั่งรถไอ้พล กับ ไอ้ตั้มไป ไปกันสองคัน เลยไม่เบียดมากมาย
ตอนแรกตกลงว่าจะไปกินไอติมอย่างเดียว แต่สรุปว่าได้ไปกินอาหารเที่ยง
เกือบบ่ายที่ แคนตั้น คราสสิกสุด ๆ อร่อยเหาะ
หลังจากการกินอาหารหมูมาจากรับน้อง 55+
พอทานอาหารเสร็ดกะว่าจะไปกินติมที่ สะเว็นเซ่นต่อ
แต่ว่าท้องเกือบระเบิดแหล่ว เลยต้องไปเดินย่อย ขาลากกันหมด
ซื้อของที่หากันไม่ได้แถวรังสิต เดินตั้งแต่มาบุญครอง สยามดิส
สยามเซ็นเตอร์ สยามสแคว ขาแหก กระเป๋าฉีก
หลังจากนั้นก็ได้ทานไอติมสุขใจ ไอติมไผ่ทองครับ
ถ้าแพงกว่านั้นได้เข็นรถกลับเป็นแน่แท้ ฮ่า ๆ เสร็จแล้วก็ขึ้นรถกลับมาหอ
...
พอถึงรังสิต ก็แยกย้ายกันเอาของไปเก็บตามหอ เสร็จแล้วก็นัดกันมานั่งที่
กลางลาน ที่เค้าเรียกว่า เซ็นเตอร์พ้อย เด็กธรรมศาสตร์คงรู้จักกันดี
นั่งตากยุง ตากลม กันเรื่อย ส่วนพวกผู้ชายก็มานั่งแซวสาวกันสนุกสนาน
ฮ่า ๆ เป็นอันว่าสุขใจ หลังจากนั่งเล่นพอยุงเริ่มเยอะ ก็เลยต้องย้ายที่
ไปนั่งกันหน้าเซเว่นดีก่า อย่างน้อยไฟก็สว่างกว่า
ก็เลยพากันเดินไปเซเว่น แต่ไม่วายเข้าไปหาซื้อไรมากินกันอีกจนได้
ไม่เจียมเลยว่าตังค์อาทิดจะหมดแล้ว ฮ่า ๆ
พอเกือบเที่ยงคืน ก็มีลุงยามปั่นจักรยานเก็กเท่มาเป่านกหวีด
ไล่กันอย่างกะหมูกะหมา ให้เข้าหอ ฮ่า ๆ สนุกดีไปอีกแบบ
ได้ป่วนยาม และก็แยกย้ายกันนอนครับ
........ ........
พอก่อนดีกว่า เดี๊ยวจะกลายเป็นไดอารี่ฉบับยาว
........................
ขอบคุณที่ติมตาม และก็ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ครับ